تبليغاتX
مداد رنگی
شنبه سی و یکم شهریور 1386
تو را هیچگاه نمی توانم از زندگی ام پاک کنم...چون تو پاک هستی!

می توانم تو را خط خطی کنم...که آنوقت در زندان خط خطی هایم برای همیشه ماندگار

می شوی. . .و وقتی که نیستی بی رنگیه روزهایم را با مداد رنگی های یادت رنگ می زنم!!!

 

-----------------------------------------------------------------------------------------

 

امروز...یه روزه خاصه...خیلی خیلی خاص...!

خدا چند ساله پیش تو این روز...یه هدیه به من داده...یه هدیه که با همه ی هدیه هایی که تا حالا داده فرق داشت...این هدیه...تازه چند وقته که به من رسیده...می خوام بگم خدا جونم...مرسی...بازم مثه همیشه منو غافلگیرم کردی!!!

 

------------------------------------------------------------------------------------------

.....پی نوشت۱:  دقت کرده بودی که هر سال تو و پاییز ۲تایی با هم شمع های روی کیک تولدتون رو فوت می کنید؟؟؟!!!!!!!!!!!

                                                             ***

پی نوشت ۲:این جمله رو میخوام امروز به تو و همه ی دوستای خوبم که اومدن پیشم هدیه بدم! چون خیلی دوسش دارم و بهم انرژی می ده........فقط یه قول بده...اینو یه جایی بنویس که هر روز صبح ببینیش و به یاده من بیوفتی:

"انگار روزی دیگر فرا رسیده است...اگر چشمهایت گشوده شده اند...و اگر می توانی صادقانه لبخند بزنی...بدان که خداوند هنوز عاشقه توست..."!

                                                                                 ***

پی نوشت ۳: شاید کسی رو که با من خندیده باشه فراموش کنم...اما کسی رو که با من اشک ریخته...هرگز...!

                                                                                 ***

پی نوشت ۴: تولدت مبارک .....بهترین دوسته من

 

 

 

پی نوشت ۶:هدفه من از این کار فقط خوشحال کردنه تو بود....اگه خوشحال شدی بهم بگو تا منم خوشحال بشم...یه دنیا

                                                                                     ***

پی نوشت ۷: دوستای گلم که لطف کردینو اومدین....مرسی که با اومدنتون خیلی خوشحال شدم....خیلی

و مرسی از اینکه تو این جشنه کوچولو شرکت کردین....مرسی!

 

 

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 11:0  توسط نرگس  | 

پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386
و من اکنون چشم در آفتاب گشودم.

تاریخ را پشت سر نهادم.

شرق و غرب را گشته ام و هر دو سفر را به پایان برده ام.

جهان...نمایشگاه عظیمی بود که من همه ی غرفه هایش را

یکایک رفته ام و دیده ام...

دیری است که از زندانهای طبیعت...تاریخ...ما و من رها شده ام

و رسیده ام به دشت هموار و بیکرانه ی رهایی

مطلق...بی رنگی...و بی سویی...

حیرت...عطش...عبث...پوچی.

و اکنون از آن وادی نیز گذشته ام.

و رسیده ام به کشوری که بر آن گام هیچ کلمه ای نرفته است

و خراش هیچ نگاهی بر آن نیفتاده

و پاکی بکر آنرا پلیدی هیچ فهمی نیالوده است.

من اکنون کاشف اقلیمی هستم که خود خالق آنم...!

و که می داند چه می گویم؟.....چه احساس می کنم؟....کجایم؟......................................Art of James Coleman Falls of Enchantment

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 23:51  توسط نرگس  | 

شنبه هفدهم شهریور 1386

روزی از روزها...

شبی از شبها...

خواهم افتاد و خواهم مرد...

اما می خواهم هرچه بیشتر بروم.

تا هر چه دورتر بیافتم...

تا هر چه دیرتر بیفتم...

هرچه دیرتر و دورتر بمیرم.

نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه...

پیش از آنکه می توانسته ام بروم و بمانم...

افتاده باشم و جان داده باشم...

همین...!

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 15:33  توسط نرگس  | 

پنجشنبه هشتم شهریور 1386

وقتی که دیگر نبود

من به بودنش نیازمند شدم.

وقتی که دیگر رفت

من به انتظار آمدنش نشستم.

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد

من اورا دوست داشتم.

وقتی او تمام کرد

من شروع کردم.

وقتی او تمام شد

من آغاز شدم.

و چه سخت است

تنها متولد شدن...

مثل تنها زندگی کردن است

مثل تنها مردن...!

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 9:42  توسط نرگس  | 

یکشنبه چهارم شهریور 1386
پر بودم و سیر بودم و سیراب

و لذتم تنها اینکه ...

آری کارم سخت است و دردم سخت

و از هر چه شیرینی و شادی و بازی است محروم

اما...

این بس که میفهمم!

خوب است...

احمق نیستم.

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 13:11  توسط نرگس  | 

جمعه دوم شهریور 1386
                                                     نه..............

                                                          من هرگز نمی نالم

                                                                 قرنها نالیدن بس است

                       میخواهم فریاد کنم........

                               اگر نتوانستم سکوت می کنم

             man standing shouting from joy by romeoergatto                         خاموش مردن بهتر از نالیدن است...!

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 16:24  توسط نرگس  |